Alles van Nederland
Bekijk de agenda
< oktober 2017 >
wk
ma
di
wo
do
vr
za
zo
39
 
 
 
 
 
 
1
40
2
3
4
5
6
7
8
41
9
10
11
12
13
14
15
42
16
17
18
19
20
21
22
43
23
24
25
26
27
28
29
44
30
31
 
 
 
 
 

Vijftig jaar Schietvereniging Bonanza

Vijftig jaar Schietvereniging Bonanza
Lopik Geplaatst 29 september 2017

Koppen in de media. Daar drómen de leden van schietvereniging Bonanza in Lopiker al jaren van.

Bonanza bracht landskampioenen voort in jeugd- en seniorencategorie. Oud-voorzitter Co Broekhuizen verklaart het gebrek aan aandacht vanuit het feit dat schieten geen kijkspektakel vormt. Het is een concentratiesport, een aangelegenheid tussen de schutter en zichzelf in de beslotenheid van de schietbaan.
Een oktober bestaat Schietvereniging Bonanza vijftig jaar. Dat is een goede gelegenheid om de jubilaris eens voor het voetlicht te halen.

De ingetogenheid van de schietsport lees je direct af aan het lage verenigingsgebouw, een voormalige kippenschuur aan de Lopikerweg Oost in Lopik. De lange muur bevat slechts een smal raampje en enkele deur. Alleen het verenigingsembleem verraadt dat er een schietvereniging huist. Eenmaal binnen leidt een strak gestuukte gang met metalen lambrisering naar een nette, gezellige kantine. Een prominente halfronde bar beslaat een kwart van de ruimte. Natuurlijk ontbreken de kasten en planken niet met de honderden blinkende bekers en trofeeën.
Aan de koffie vertellen ex-voorzitter Co Broekhuizen en bestuurslid Ton van der Heijden, twee zestigers, graag over hun club en de schietsport.

Bonanza, genoemd naar een beroemde cowboyserie, blijkt een hechte, actieve club met historie. De meest nabije geschiedenis tref je aan in de accommodatie. Die is vijf jaar geleden onder de bezielende leiding van voorzitter Henk van Randwijk onderhanden genomen. Trots vertellen Co en Ton dat alles is bedacht en gemaakt door eigen vrijwilligers met gesloten portemonnee. Het is tekenend voor de saamhorigheid.
De banen, dé trots van de vereniging, en de hele verdere entourage zien er strak en professioneel uit. Er zijn negen banen, twaalf meter lang, waar wordt geschoten met geweer, karabijn en pistool. Op vier andere banen, elk tien meter lang, alleen met pistool. De lucht is er fris. Een ingenieus afzuigsysteem, geschonken door Klaas van Randwijk van Ventilatie Muis, regelt de aan- en afvoer van schone en vervuilde lucht.
"We schieten staand, zittend of liggend. Kijk," zegt Co terwijl hij een luik optilt waaronder een verdiepte vloer zichtbaar wordt. "Zo blijft de staande schutter op ooghoogte met het doel. Voor de liggende schieter is er dit plateau," vertelt hij terwijl hij een zwarte verhoging naar zich toe trekt.
Met een simpele handbeweging zet hij een mechaniek in werking waarbij een schietkaart met houder over een kabelbaan zoeft naar de plek waarop geschoten wordt of weer terug tot vlak bij de schutter. "Die kan zo de score aflezen zonder uit positie te komen. Dat kan voor zowel links- als rechtshandigen. De banen zijn nu ook geschikt voor invaliden," vertelt hij opgetogen.

Een belangrijke, misschien wat beladen vraag moet eruit. Wat voor mensen zijn lid? Stoerdoeners? Macho's? Cowboys? Het antwoord raad ik eigenlijk al doordat deze voormannen totaal niet tot die categorie horen. Co begrijpt de vraag wel. "Er hangt een taboesfeer rond schietverenigingen. Die worden gezien als obscure, gewelddadige clubs. De gebeurtenis in Alphen a/d Rijn (cdr: een schietincident in 2011 waarbij een psychisch gestoorde man om zich heen schoot en waarbij een aantal mensen kwam te overlijden) heeft de sport geen goed gedaan. Ton: "Het lidmaatschap van een schietvereniging werd direct vermeld. Dat slaat nergens op." Ko: "Het wapenbezit zal ergens tot de verbeelding spreken. Maar ik zou niet weten hoe. De schietsport is een concentratiesport waar veel tijd en energie inzitten." Ton: "Ik dacht dat ik na een paar weken aardig kon schieten. Maar nee. Dat duurt járen. Er zijn zelfs leden die hun hartslag omlaag kunnen brengen om beter te kunnen richten." Ko: "Bij de schietsport zit geen stoerdoenerij. Die types worden geweerd."

Ko: "We hebben ruim honderd leden, van twaalf jaar tot in de tachtig. Ze komen uit de wijde omtrek, zijn van diverse pluimage en allerlei rangen en standen. Verschillen vallen hier weg. Er vormen zich geen kliekjes." Tien procent is vrouw. Ko: "Als zoon van een jachtopziener was het voor mij vanzelfsprekend om bij een schietclub te gaan. Schieten en de club werden mijn hobby." Co is vijfenveertig jaar lid. Daarvan zat hij tweeëndertig jaar in het bestuur: elf jaar als voorzitter. Nu is hij er de klusjesman.
"We schieten op donderdagavond en zaterdagmiddag. Niemand wil deze clubavonden of -middagen missen. Vijftien jaar terug begonnen we met jeugd op de zaterdagmiddag." Hij weet nog goed toen de jonge Rick Eikelenboom voor het eerst kwam. "Onze topschutter Jan de Hartog raadde hem aan om eerst maar eens een vlieg op de deur te plakken en er dan zo lang mogelijk op te blijven richten. Daarna moest ie maar eens terugkomen." Rick werd zeven keer Nederlands jeugdkampioen. Robbie van Randwijk twee maal. Bij de senioren werd Floor Bosch Nederlands kampioen. Momenteel staan zo'n vijf schutters aan de top.

Laden...

Waarom werd Bonanza opgericht?

Ko: "Vroeger hadden we de jaarlijkse bazaar met het rad van avontuur. De opbrengst ging naar de plaatselijke muziekvereniging. Daarbij werden schietwedstrijden georganiseerd. We schoten toen allemaal wel eens met de luchtbuks op ongedierte zoals ratten. Dat er verder geen schietwedstrijden waren, vond men jammer. Dit bracht Cor Kers, Kees van Rhenen en Arie Molenaar op het idee een club op te zetten. We mochten een lokaal van D'Ouwe School, de openbare lagere school gebruiken, met strobalen tegen de achterwand." Na negen maanden kon de club terecht in de schuur van Kars van Solingen. Beschikkend over een eigen accommodatie, kon de schietvereniging officieel worden opgericht. Toen ze in 1978 moesten omzien naar een ander onderkomen, wist Co van deze leegstaande kippenschuur, hun huidige locatie. "De huur bedroeg f 75,- per week. Voor de club met vijfentwintig leden was dit een aderlating. De contributie moest verdubbeld tot f 50,-. Maar wat moesten we anders?" Het verwijderen van twintig kuub kippenstront inclusief een menigte ratten, het schoonmaken en inrichten kostte twee jaar. Kort daarna groeide het ledental uit tot zo'n zeventig waarmee de club uit de financiële gevarenzone kwam. Onder Co's bewind kon Bonanza in 2007 de kippenschuur kopen.

Boeren

Bonanza wordt binnen de schietwereld aangeduid met die boeren. "Dat kwam zo," vertelt Co met pretogen: "We moesten tegen een vereniging. De naam zeg ik maar niet. Er werd een beetje op ons neergekeken. Terwijl iedereen daar in speciale leren wedstrijdpakken liep, kwamen wij nog gewoon in onze kloffie, op klompen. Die club vond het onnodig hun beste schutters in te zetten. Wij wonnen glansrijk! Het doet ze nog zeer." De prijzen waren nog bijzonder ook: drie prachtige, handgeblazen schutters. Mooi uitgelicht staan ze te pronk. " Ook al zijn de Bonanza's tegenwoordig goed uitgerust, die boeren blijft hun geuzennaam.

Schieten

Dan komt het moment waarop ik stiekem had gehoopt. "Wil je het eens proberen?" vraagt Ko. Dat wil ik wel. Bij de aanblik van het wapen krijg ik echter de rillingen. Uiteindelijk wint de nieuwsgierigheid. Terwijl Co rustig aanwijzingen geeft, vat ik moed. Het lijkt gemakkelijk. Maar de schietkaart blijkt behoorlijk ver weg. En het wapen met beide handen (het moet eigenlijk met één) stil en gericht houden terwijl ook de trekker moet worden overgehaald, is niet eenvoudig. En dan de knal! Oorbeschermers zijn niet overbodig. De terugslag is fors.

Ik zet door en schiet de patronen weg. Als de schietkaart aanzoeft, zie ik dat niet alleen de kaart is geraakt. Ik heb zelfs punten gescoord!

Ook het geweer wordt uitgeprobeerd. Daartoe krijg ik een loodzware leren jas aan met verstevigingen en toebehoren om wapen en lijf in positie te verankeren. Gesteund door kussens ga ik ervoor zitten. De rozen, op afstand vijf miezerige stippen op de schietkaart, verdwijnen telkens uit beeld. Het is een opgaaf de lange loop gericht te houden. Ko: "Dat moet je trainen. Denk maar aan die vlieg." Het lukt mij om bij elk schot punten te halen. Voor een beginneling is dat niet slecht, vinden Co en Ton. Terug aan de koffie voel ik me verwonderd en een beetje trots. Schieten op zo'n kaart is eigenlijk wel léuk. Het smaakt naar meer... Kan dit verslavend zijn? Co en Ton lachen.

Goedkoopste schietvereniging

Bij Bonanza is plaats voor nieuwe leden. Wilt u een keer proefschieten? Afspreken kan via facebook onder sv bonanza of telefonisch met secretaris Gijsbert van Sonnevelt: 06 539 23 21. En mocht het aanspreken: na een half jaar kunt u aspirant-lid worden en na een jaar lid. (Na Alphen a/d Rijn is competitiespelen verplicht en is een Verklaring Omtrent Gedrag vereist.) Dankzij trouwe sponsors is Bonanza door een jaarcontributie van ca. 100 euro (incl. verplicht lidmaatschap van de Koninklijke Nederlandse Schietsport Associatie) de goedkoopste en best geoutilleerde schietvereniging in Nederland!

Wel of geen aandacht van de media, binnenkort viert Bonanza haar jubileumfeest. Hopelijk leest u in de komende vijftig jaar meer over deze club. Aan deze hechte, gezellige schietvereniging zal het niet liggen.


Meer informatie | Klik hier voor de Facebook pagina Schietvereniging Bonanza | Bron: Cisca de Ruiter

Reacties op dit bericht


Zelf een reactie toevoegen

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.




« terug

De Houtwinkel Bladel
Allesvan Hooge en Lage Mierde, Hulsel en Reusel voor verenigingen
Natuurklimpark - Ermelo Klimbos Ermelo
De Leest tegels en tegelwerken Bladel
Technos Telecom